Lamprichthys tanganicanus

In de handel wel eens aangeboden als: Tanganyika lichtoogje of Tanganyika-killy. Dat laatste klopt, hoewel er ook een andere killi in het meer te vinden is (en die wél terecht het Tanganyika lichtoogje wordt genoemd): Lacustricola pumilus. L. tanganicanus wordt tot 14 centimeter groot en is daarmee de grootste Afrikaanse killyvis. In het aquarium halen ze afmetingen die beduidend minder zijn. Het zijn actieve zwemmers en ze hebben liefst een ruime bak (vanaf 400 liter). Ze komen in een grotere groep (school) het best tot hun recht. Denk daarbij aan tenminste 8 exemplaren. 20 is beter. Het is een zeer aantrekkelijke vis voor de grotere Tanganyikabak met veel open zwemwater, temeer omdat het geen cichlide is. De mannetjes zijn, als ze volwassen zijn mooier gekleurd en iets groter dan de vrouwtjes. Zoals de meeste killy-vissen leven ook deze vissen slechts enkele jaren. Omdat het van nature plankton-eters zijn, moet er regelmatig fijn levend voer worden aangeboden.

Ze leggen hun eitjes in een nauwe rotsspleet: daar zijn ze veilig tegen rovers. Het leggen van de eitjes kan langere tijd in beslag nemen. Afhankelijk van de waterkwaliteit komen de eitjes na een dag of 4 uit. De vrijzwemmende larfjes kunnen met stofvoer en artemia gevoerd worden.

Omdat deze vis een beetje schuw van aard is, verdient het aanbeveling deze vis te combineren met cichliden die wat rustiger van gedrag zijn. Tropheus-soorten horen daar met hun drukke gedrag niet bij. Ze raken snel gestresst en beschadigen snel; zeker als er predatoren in de bak rondzwemmen. Door een grotere rover kunnen ze zelfs als voer worden gezien, bijvoorbeeld door Cyphotilapia frontosa. Verder zijn ze erg fragiel en sterven snel indien ze beschadigd raken.